Ana dedi Əliyə:
- Ad gününə nə alım?
Olacaq altı yaşın.
Əli bunu eşitcək
Cavab verdi sevincək:
- Ana, yox, alma heç nə.
Bir sualım var sənə.
Ad günüm olan günü,
Qəfəsdəki quşları,
Bağışlayarsan mənə?..
Ana duruxdu birdən,
Əlinin sözlərindən:
- Nəyinə gərək quşlar,
Ailəmizindir onlar,
Yəni, sənindir onlar.
Başqa hədiyyə istə,
Gedim alım həvəslə!
- Quşlar bəsimdir elə,
Onları ad günümə,
Hədiyyə edin mənə!
- Yaxşı, olsun, qoy olsun.
Qoy quşlar sənin olsun.
- Olar quşları onda,
Doğum günüm olanda,
Dar qəfəsdən çıxarım,
Azadlığa buraxım?
Ana öz övladının,
Heyran oldu qəlbinə.
“Olmaz”, deyə bilmədi..
Oğlunun istəyinə.
Müəllif: Gülzar İbrahimova